บทที่ 30 พี่จิ้ง

บทที่ 30 พี่จิ้ง

แววตาของฉีต่งเสียนฉายแววดูแคลนออกมาวูบหนึ่ง

ไม่รู้ว่าเขากำลังดูแคลนความโอหังของหวังเป้า หรือดูแคลนท่าทีที่รีบตัดช่องน้อยแต่พอตัวของหลี่อวิ๋นหว่านกับคุณชายอู๋กันแน่

เมื่อเห็นสีหน้าของชายหนุ่ม หญิงสาวก็ร้อนรนขึ้นมาทันที "อย่าเพิ่งวู่วามสิ เอาอย่างนี้ไหม เดี๋ยวฉันโทรหาพ่อ... ให้ท่านช่วยคิดหาทางออกให้!"

พี่เป้าแค่นเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา "เธอชื่อหลี่อวิ๋นหว่านใช่ไหม? จะโทรหาพ่อเหรอ? ลำพังสินทรัพย์อันน้อยนิดของมู่จื่อกรุ๊ป ฉันสามารถบดขยี้พวกแกทั้งตระกูลให้ตายคามือได้ในไม่กี่นาทีด้วยซ้ำ!"

คำพูดนี้ทำเอาหญิงสาวชะงักไปทันที ในใจรู้สึกขมขื่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก