กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“พ่อครับแม่ครับ ถ้าไม่พอ ก็ไปกินอย่างอื่นเพิ่มได้นะครับ แถวโรงเรียนผมมีร้านอาหารเช้าอีกร้าน ได้ยินว่าฝีมือไม่เลวครับ”
ลู่สือเหยียนยัดอาหารเช้าใส่มือหนิงหราน พอพูดจบก็หันหลังกลับเข้าโรงเรียนไป
“กินสิ กินเสร็จก็ไม่ต้องไปกินที่บริษัทอีก”
หนิงหรานกัดแซนด์วิชคำหนึ่ง แล้วก็แลกขนมปังทอดจากมือผู้ชายมาแทน
“ถ้ามีกาแฟด้วยก็ดี”
“เตรียมมาให้แล้ว”
ลู่เหวินโจวยัดกระติกน้ำร้อนใส่มือหนิงหราน เธอหยิบขึ้นมาดูแวบหนึ่ง
ถึงขั้นต้องใช้กระติกน้ำร้อนกันแล้ว ก็ถึงวัยที่ต้องใช้กระติกน้ำร้อนจริง ๆ นั่นแหละ...
หนิงหรานกับลู่เหวินโจวให้คนขับรถส่งไปที่บริษัท รอจนถึงเวลาสำรวจโรงเรียนแล้วค่อยขับรถมากัน
“จะกินอย่างอื่นอีกหน่อยไหม”