กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ช่วงประถมหลายปีนี้ลู่สือเหยียนใช้ชีวิตอย่างอิ่มเอม อย่างน้อยเจ้าตัวเล็กก็รู้สึกแบบนั้น
แข่งขันแต่ละรายการได้รางวัลจนมืออ่อน ปิดเทอมหน้าร้อนก็ไปเข้าค่ายฤดูร้อนที่ต่างประเทศ
มหาวิทยาลัยของหลายประเทศเขาไปเยี่ยมชมมาหมดแล้ว และมีมหาวิทยาลัยเป้าหมายในใจแล้ว
“เมื่อวานไปเดินเที่ยวกับแม่ มีคนถามผมว่าเป็นน้องชายแม่หรือเปล่า”
ลู่สือเหยียนอายุ 12 ขวบแล้ว ตอนเด็ก ๆ เนื้ออ้วนนุ่ม ใครเห็นก็ว่าน่ารัก พอโตขึ้นไขมันเด็กที่แก้มก็หายไปหมดแล้ว
เวลากลับใจดีกับหนิงหรานและลู่เหวินโจวเสียมาก ผ่านมาหลายปีก็ยังไม่ต่างจากหลายปีก่อนเท่าไร
“เขาอาจจะแค่พูดตามมารยาทเท่านั้นเอง”