กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หนิงหรานเลิกสนใจคำพูดคะนองปากของลู่เหวินโจว แล้วไปที่ห้องน้ำชาชงกาแฟสักแก้วก่อน
“คุณนายครับ ท่านมาที่ห้องน้ำชาเองได้ยังไงครับ อยากได้อะไรบอกผมก็ได้ครับ”
หนิงหรานได้ยินเสียงก็หันกลับไปมอง
อีกฝ่ายดูเหมือนจะอยู่ห้องเดียวกับผู้ช่วยพิเศษฉิน เธอเคยเจอหน้ากันมาสองสามครั้งก่อนหน้านี้ เลยไม่ถือว่าแปลกหน้า
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเองได้ คุณไปทำธุระก่อนเถอะ”
หนิงหรานยิ้มให้เขาแล้วพยักหน้าเบา ๆ
ลู่เหวินโจวเห็นหนิงหรานหายไปนานขนาดนั้นก็นึกว่าเธอวิ่งกลับบ้านไปแล้ว
ตอนเดินผ่านห้องน้ำชา เขาเห็นเธอกำลังใช้ที่กดผงกาแฟกดผงกาแฟให้แน่นอยู่หน้าเครื่องชงกาแฟ
“ผมนึกว่าเธอแอบหนีไปแล้วซะอีก”