กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
วันที่ลู่สือเหยียนไปทัศนศึกษาต่างประเทศ หนิงหรานกับลู่เหวินโจวพาเขาไปส่งที่สนามบินด้วยตัวเอง
“ฉันควรจะทำตามขั้นตอนสักหน่อยไหม?”
“แม่ครับ ครั้งนี้ไม่ต้องแล้วครับ ผมอยู่ที่สหราชอาณาจักรสามสัปดาห์ก็กลับมาได้แล้ว”
ลู่สือเหยียนยิ้มรับกระเป๋าเดินทางจากมือหนิงหรานแล้ววางไว้บนกระเป๋าเดินทางใบใหญ่
ตอนที่เขาออกไปทัศนศึกษาต่างประเทศครั้งแรกน่าจะเป็นตอนอยู่ชั้นประถมสาม
เหยียนเหยียนยังเป็นครั้งแรกที่ไปคนเดียวไกลขนาดนั้น หนิงหรานกังวลสุด ๆ ที่สนามบินเธอตาแดงก่ำกอดเจ้าตัวเล็กแล้วกำชับไม่หยุด
หลังจากนั้นเธอไม่วางใจจริง ๆ จึงลากลู่เหวินโจวไปสหราชอาณาจักรด้วยกันอีกหลายวัน