กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หนิงหรานอ่านข้อความที่หลี่เหวินส่งมาให้จบแล้วก็หันไปมองลู่เหวินโจว
สายตาของเขายังจับอยู่ที่เธอ แต่สีหน้าผ่อนคลายลงไม่น้อยแล้ว
หนิงหราน: “ไม่ต้องปฏิเสธหรอก ตอนนี้ฉันกับลู่เหวินโจวอยู่ที่สนามบิน ช่วยนัดกินข้าวให้เป็นสัปดาห์หน้าแล้วกัน”
หลี่เหวิน: “เธอจะพาประธานลู่ไปด้วยเหรอ?”
เธอคิดอยู่พักใหญ่กว่าจะเข้าใจความหมายของหนิงหราน
แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ทั้งทำให้ประธานลู่สบายใจและทำให้เหอเจียซิ่นตัดใจเลิกคิดเรื่องนี้เสียที
“ไปกันเถอะ ได้เวลาขึ้นเครื่องแล้ว”
หนิงหรานเก็บโทรศัพท์มือถือแล้วยื่นมือไปหาลู่เหวินโจว