กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
วันรุ่งขึ้นลู่ซือเหนียนก็มาก่อนเวลาเพื่อช่วยเลี้ยงเด็ก
หนิงหรานกำชับป้าเจียงให้ทำอาหารเช้าเพิ่มอีกหนึ่งชุด ทุกวันกินอาหารเช้าแบบหนานหยาง เปลี่ยนรสชาติบ้างก็ดี
“ฉันต้มข้าวต้ม นึ่งซาลาเปาไว้แล้ว ได้ยินคุณนายน้อยบอกว่าคุณชอบแป้งทอดน้ำตาลกับขนมแป้งอบ ฉันเลยไปซื้อที่ร้านอาหารเช้าข้างนอกมาแบบละหลายชิ้น”
“ขอบคุณพี่สะใภ้ ขอบคุณป้าเจียง”
“ยังถูกปากไหม”
ลู่เหวินโจวถามลู่ซือเหนียนประโยคหนึ่ง
“อร่อย อยู่ที่นั่นหากินรสนี้ไม่ได้”
“อร่อยก็กินเยอะ ๆ หน่อย เดี๋ยวเลี้ยงเด็กจะเปลืองแรงมาก”
ลู่ซือเหนียนยิ้มแล้วขานรับ
หนิงหรานกับลู่เหวินโจวกินอาหารเช้าเสร็จก็เตรียมออกจากบ้าน