กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ขณะลู่เหวินโจวกำลังอาบน้ำให้เหยียนเหยียน เขายังคงคิดถึงคำพูดที่หนิงหรานเพิ่งบอกเขา
เขาขยี้ฟองแชมพูบนเส้นผมของเหยียนเหยียนด้วยมือ ก่อนจะหยุดชะงักโดยไม่รู้ตัว
“พ่อ? พ่อขยี้หัวเหยียนเหยียนมานานแล้ว ล้างฟองออกได้แล้ว”
เดิมทีลู่สือเหยียนเริ่มง่วงอยู่แล้ว แต่หลังจากลงอ่างอาบน้ำแล้วถูกพ่อขยี้ผมอยู่นานขนาดนี้ เขากลับถูกขยี้จนตื่นเต็มตา
“ได้ หลับตาลง”
ลู่เหวินโจวยื่นมือไปปิดตาเจ้าตัวเล็ก แล้วช่วยล้างฟองบนศีรษะให้เขา
“โจวโจวกำลังคิดอะไรอยู่?”
“ไม่ได้คิดอะไร รีบอาบน้ำแล้วเข้านอน เวลาไม่เช้าแล้ว”
ลู่เหวินโจวไม่ได้สนใจคำเรียกของเจ้าตัวเล็ก และทำขั้นตอนต่อไป