กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“แม่ เปิดประตูให้เหยียนเหยียนหน่อย แม่...”
หลังจากลู่สือเหยียนล้างหน้าล้างตาเสร็จ เขาก็พบว่าพ่อกับแม่ไม่อยู่ในห้องรับแขก จึงวิ่งไปเคาะประตูห้องนอนใหญ่
“คุณไปเปิดประตูสิ”
หนิงหรานรู้สึกขี้เกียจอยู่หน่อย ๆ จึงยื่นมือไปดันแขนลู่เหวินโจว
ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินไปที่ประตู ทันทีที่เปิดประตู เจ้าตัวเล็กก็เดินอ้อมขาเขาแล้วพุ่งขึ้นไปบนเตียงทันที
“แม่! อรุณสวัสดิ์...”
เจ้าตัวเล็กขยับเข้าไปใกล้หนิงหราน แล้วจุ๊บแก้มเธอหนึ่งที
“อรุณสวัสดิ์ลูกรัก”
หนิงหรานถูแก้มเล็ก ๆ ของเหยียนเหยียนเบา ๆ แล้วดึงเขาเข้ามากอด
“ไม่ไปโรงเรียนอนุบาล แล้ววิ่งมาห้องนอนใหญ่ทำไม?”