กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
คืนนี้ลมค่อนข้างแรง พอตะวันตกดินอุณหภูมิก็ลดลงไม่น้อย
หนิงหรานใส่เสื้อคลุมให้เหยียนเหยียน แล้วให้เจ้าตัวเล็กนั่งข้าง ๆ ตัวเอง
พอหันไปอีกทาง ลู่เหวินโจวก็ถอดเสื้อนอกของตัวเองออก แล้วคลุมไหล่ให้เธอ
“แม่จะกินปีกไก่ไหม?”
ลู่เหวินโจวได้ยินคำพูดของเจ้าตัวเล็ก ก็ลุกขึ้นหยิบปีกไก่สองไม้ให้เขา
“อยากกินก็บอกตรง ๆ ไม่ต้องวิ่งไปถามแม่เป็นพิเศษ”
ลู่สือเหยียนยิ้มอย่างเขิน ๆ
“งั้นเหยียนเหยียนก็แค่อยากถามแม่หน่อยว่ากินไหม…”
เจ้าตัวเล็กรู้สึกว่าตัวเองมีเหตุผลมาก ใช้ส้อมจิ้มปีกไก่ออกมาแล้วยื่นไปที่ปากหนิงหราน
“หรานหราน กินไหม?”