กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
สีหน้าของลู่เหวินโจวเรียบเฉย
เห็นลู่สือเหยียนก่อกวนอยู่ตรงนี้ เขาจึงมองเจ้าตัวเล็กด้วยสายตาเตือน
“ลูกห้ามก่อกวน”
เจ้าตัวเล็กเบะปาก กระโดดลงจากโซฟา วิ่งไปข้างพ่อ หยิบรองเท้าแตะแล้วก็วิ่งหนีไป
“แม่ ไม่ให้เรียกสามี ก็ไม่เรียก! เหยียนเหยียนมีวิธีของตัวเอง…”
เห็นพ่อกำลังจะลุกจากโซฟา ลู่สือเหยียนรีบวิ่งเข้าห้องนอนแล้วปิดประตู
จริง ๆ แล้วเขาก็กลัวอยู่บ้าง…
ก็ครั้งก่อนที่ถูกพ่อตีก้น เจ็บแค่ไหนเหยียนเหยียนยังจำได้
“ลูกรัก ล้างหน้าเสร็จหรือยัง?”
หนิงหรานเห็นเจ้าตัวเล็กอยู่ในห้องนานขนาดนี้ยังไม่ออกมา จึงเอื้อมมือไปเคาะประตูห้องนอน