กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“คุณไม่กลัวว่าเธอจะลวนลามผมหรือไง”
พอได้ยินประโยคนี้ของลู่เหวินโจว มือของหนิงหรานก็ชะงักไปเล็กน้อย
พอเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้ชาย ก็รู้สึกเหมือนในแววตาของเขามีความน้อยใจแฝงอยู่จาง ๆ
“เธอลวนลาม…คุณงั้นเหรอ”
หนิงหรานถามลู่เหวินโจวอย่างไม่แน่ใจ
เมื่อกี้เธอมองอยู่นานทีเดียว ก็เห็นว่าลู่เหวินโจวอยู่ห่างจากหนิงเซี่ยฮวนพอสมควร
ระยะขนาดนั้น ต่อให้หนิงเซี่ยฮวนเป็นลิงแขนยาว ก็คงเอื้อมไม่ถึงเขาสักหน่อย
“ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมาจริงล่ะ ถ้าเธอเก็บความคิดนี้ไว้กับผม คุณก็ไม่ห่วงเลยสักนิดว่าจะมีคนมาลวนลามผมเหรอ”
หนิงหรานทำมือเป็นสัญญาณให้ลู่เหวินโจวเงียบ บอกให้เขาลดเสียงลงหน่อย