กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“พี่ครับ”
เห็นลู่เหวินโจวกำลังจะขึ้นรถ ลู่ซือเหนียนรีบเอ่ยปากเรียกเขาไว้
ลู่เหวินโจวมองไปทางเขา แต่ไม่ได้เอ่ยปากก่อน
“พี่ครับ ผมไม่ได้คิดจะแย่งบริษัทกับพี่”
ลู่เหวินโจวเห็นว่าเขาพูดเรื่องนี้ ก็อดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้
“ต่อให้อยากแย่งก็แย่งไปไม่ได้”
บริษัทอวิ๋นชวงไม่ใช่เรื่องที่ลู่ซือเหนียนอยากแย่งหรือไม่ แต่มันเป็นบริษัทที่ไม่เคยเป็นของเขาตั้งแต่แรก
“ผมรู้หมดแล้วครับพี่ แต่ผมอยากให้พี่รู้ว่าผมไม่ได้มีความคิดแบบนั้น”
ลู่เหวินโจวไม่พูดอะไรกับลู่ซือเหนียนอีก ลูกชายยังอยู่ที่บ้าน เขาต้องรีบกลับไปให้เร็วที่สุด