ตอนที่ 102 เขาเป็นเด็ก ไม่ใช่คนโง่

วันที่ลู่เฉิงพาเสิ่นหมิงอีและลู่ซือเหนียนกลับประเทศ บ้านใหญ่คึกคักมาก

ป้าเตรียมงานเลี้ยงครอบครัวมื้อบ่ายนี้มานานมาก

แต่สีหน้าของคุณปู่กลับเรียบเฉย

“เดี๋ยวเหวินโจวก็จะมา สิ่งที่ไม่ควรพูดพวกเธออย่าเปล่งสักคำ เหวินโจวโตมากับฉันมาตลอด ไม่สนิทกับพวกเธอ บางเรื่องฉันพูดได้ แต่พวกเธอพูดไม่ได้”

คุณปู่ลู่กำชับลู่เฉิงกับเสิ่นหมิงอีไว้ล่วงหน้าประโยคหนึ่ง กลัวว่าพอเจอกันจะเกิดการโต้เถียงอะไรขึ้นมาอีก

“ฉันรู้แล้วค่ะคุณพ่อ ฉันจะพูดอะไรได้อีก”

เสิ่นหมิงอีรินชาให้คุณปู่ลู่หนึ่งถ้วย ให้ท่านสบายใจ

“คนที่ฉันไม่วางใจที่สุดก็คือเธอ พูดน้อย ๆ หน่อยเวลาอยู่ต่อหน้าเด็ก”