กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“งั้นก็เดินเล่นแถวใต้ตึกที่บ้านตามสบาย ไม่ต้องไปหาสถานที่ท่องเที่ยวเป็นพิเศษก็ได้”
“แบบนั้นจะได้ยังไง”
กว่าจะได้มีเวลาว่างสักครั้ง ถ้าแค่พาเหยียนเหยียนเดินเล่นใต้ตึก ก็เท่ากับเสียเวลาเช้านี้ไปเปล่า ๆ
“งั้นไปเดินเที่ยวเมืองโบราณโหยวปู้กันเถอะ”
หนิงหรานอยากถามความเห็นลู่เหวินโจวสักหน่อย
“ได้”
เธอควรจะคิดได้ตั้งแต่แรก ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร ผู้ชายคนนี้ก็ไม่มีทางปฏิเสธ
“แม่ เหยียนเหยียนอยากฟังนิทาน…”
เจ้าตัวเล็กหาวปากกว้าง จริง ๆ แล้วความง่วงขึ้นมาแล้ว แต่ก็ยังต้องทำตามขั้นตอนก่อนนอนให้ครบ