กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หนิงหรานเห็นว่าลู่เหวินโจววางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว ก็ไม่พูดอะไรมาก
“คุณกับเหยียนเหยียนยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม ต่อไปไม่ต้องรอฉัน พวกคุณกินก่อนได้เลย”
ปกติตอนกลางคืนหนิงหรานไม่ค่อยกินอะไร อย่างมากก็กินผลไม้ หรือดื่มโยเกิร์ตสักแก้ว
ถ้าลู่เหวินโจวกับเหยียนเหยียนตั้งใจรอเธอกลับมากินข้าวด้วยละก็ คงต้องหิวแย่
ที่สำคัญคือเวลาเลิกงานของเธอไม่ค่อยแน่นอน
“ได้”
ลู่เหวินโจวรับปากแล้วก็จริง แต่หนิงหรานก็ไม่รู้ว่าเขาจะทำตามหรือเปล่า…
เจ้าตัวเล็กเห็นในห้องอาหารมีเก้าอี้กินข้าวเด็กเพิ่มมาหนึ่งตัว ก็ยื่นมือไปลูบมัน
“แม่ซื้อใหม่ให้เหยียนเหยียน ชอบไหม”