กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ตอนที่หนิงหรานถ่ายละครอยู่ที่กองถ่าย ลู่เหวินโจวก็อุ้มเหยียนเหยียนนั่งดูอยู่ข้าง ๆ
“พ่อ ทำไมแม่บินได้?”
ลู่สือเหยียนจับมือผู้ชายคนนั้นแล้วถามเขา
“เพราะแม่เป็นนางฟ้า”
เจ้าตัวเล็กจ้องหนิงหรานตาแป๋วอยู่นาน
“งั้นแม่เก่งมากเลย ทำไมแม่ถึงชอบพ่อล่ะ?”
ลู่เหวินโจว: … …
“เพราะพ่อหน้าด้าน ตามตื๊อแม่จนได้”
ลู่สือเหยียนเหมือนจะเข้าใจ แต่ก็เหมือนจะยังไม่ค่อยเข้าใจ
“แล้วพ่อตามแม่จนได้หรือยัง?”