กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หนิงหรานกับลู่เหวินโจวมองตากัน ไม่มีใครพูดอะไร
“ให้เหยียนเหยียนนอนเป็นเพื่อนคุณ ผมไปนอนห้องรับแขก”
เธอเพิ่งจะอ้าปาก ก็ได้ยินเสียงเด็กน้อยวิ่งต๊อกแต๊กกลับมา
“นอนด้วยกันเลย เหยียนเหยียนนอนตรงกลางก็พอ”
“มีอะไรเหรอแม่”
เด็กน้อยเพิ่งกลับมา ไม่รู้ว่าพ่อกับแม่เพิ่งพูดอะไรกันไป
จึงเบียดเข้าไปตรงกลางระหว่างทั้งสองคน เงยหน้าขึ้นถามหนิงหรานกับลู่เหวินโจวประโยคหนึ่ง
“แม่บอกให้เหยียนเหยียนนอนตรงกลาง แบบนี้พ่อกับแม่ก็จะได้อยู่ชิดเหยียนเหยียนทั้งคู่”
ได้ยินหนิงหรานพูดแบบนี้ เด็กน้อยถึงพยักหน้า
“งั้นเหยียนเหยียนขึ้นเตียงก่อนนะ”