กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“พ่อ แม่กลับมาแล้ว รอพ่อมาเปิดประตูอยู่นะ”
ลู่สือเหยียนชี้นิ้วไปที่จอภาพตรงประตู อยากให้พ่อไปช่วย
ลู่เหวินโจวล้างมือให้สะอาดก่อน แล้วเดินไปที่ประตู กดปุ่มปลดล็อกบนจอภาพ
“บัตรลิฟต์ของฉันก็ไม่ได้พกมา ต้องกดลิฟต์ให้ฉันด้วย”
หนิงหรานรู้ว่าลู่เหวินโจวกำลังฟังอยู่ จึงพูดซ้ำอีกครั้งกับจอภาพ
“ได้”
พอออกมาจากลิฟต์ เธอเห็นพ่อลูกคู่นั้นยืนอยู่หน้าประตูได้ในทันที
เดิมทีเด็กน้อยกอดขาลู่เหวินโจว ยืนอยู่ข้างหลังผู้ชายคนนั้น พอเห็นหนิงหรานก็ยื่นมือออกมาตรง ๆ แล้วพุ่งเข้าใส่เธอ
“แม่!”
หนิงหรานย่อตัวลง ยื่นมือกอดเหยียนเหยียนไว้