กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“แม่มีความสุขไหม”
ลู่สือเหยียนนั่งอยู่ในรถและหันไปมองหนิงหรานเป็นระยะ
“มีความสุขสิ แต่แม่ว่าเหยียนเหยียนดูจะมีความสุขกว่าแม่อีก”
เด็กเล็กเอาใจง่ายจริง ๆ แค่ไอศกรีมแท่งเดียวก็ทำให้เขามีความสุขไปได้ตั้งนาน
“แม่มีความสุข เหยียนเหยียนก็มีความสุข”
พอหนิงหรานได้ยินเด็กน้อยพูดแบบนั้น เธอก็กอดเขาแล้วหอมไปหลายฟอด
หนิงหรานคิดเหมือนลู่สือเหยียน
ขอแค่เหยียนเหยียนมีความสุข เธอก็มีความสุข
ลู่เหวินโจวมองหนิงหรานกับลู่สือเหยียน ทั้งที่เขาเป็นคนพาสองแม่ลูกไปกินไอศกรีมแท้ ๆ
ทำไมถึงไม่มีใครสนใจเขาบ้างเลย?