กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ถ้าปู่ทวดคิดถึงเหยียนเหยียนขึ้นมาจะทำยังไง?”
ลู่สือเหยียนได้ยินคำพูดของลู่เหวินซานแล้วก็รู้สึกลำบากใจไม่น้อย
แต่ถ้าอยู่บ้านใหญ่เป็นเพื่อนปู่ทวด เขาก็จะไม่ได้เล่นกับกู้เฉินอีก
แต่ถ้าไปเล่นกับกู้เฉิน เขาก็จะมาบ้านใหญ่หาปู่ทวดไม่ได้
ตัวเลือกนี้ช่างตัดสินใจยากจริง ๆ...
“เหยียนเหยียนไม่รู้”
ลู่สือเหยียนส่ายหน้า เขาเองก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ควรทำอย่างไร
“พรุ่งนี้ให้เหยียนเหยียนบอกเพื่อน ๆ ก็ได้ เขามาบ้านใหญ่เป็นเพื่อนท่านได้หลังเลิกเรียนวันศุกร์ แล้วค่อยกลับบ้านไปเล่นกับเพื่อน ๆ ในคืนวันเสาร์”