ตอนที่ 39 ประคองไว้ก็กลัวตก อมไว้ก็กลัวละลาย

ลู่เหวินโจวกับหนิงหรานนั่งเป็นเพื่อนลู่สือเหยียนอยู่เบาะหลัง

หลังจากคนขับจอดรถที่ลานกว้างเล็ก ๆ ในโครงการแล้ว หนิงหรานก็ปลดเข็มขัดนิรภัยของเหยียนเหยียน ก่อนอุ้มเขาลงจากรถ

อาจเป็นเพราะพวกเขามาเร็วเกินไป กู้เฉินจึงยังมาไม่ถึง

พวกเขานั่งรออยู่ที่นี่พักใหญ่ กู้เฉินถึงได้วิ่งมา

“สือเหยียน วันนี้นายมาเร็วมากเลย”

ขณะพูด กู้เฉินก็รูดซิปกระเป๋าเสื้อของตัวเองออก แล้วหยิบนมจากข้างในยื่นให้เขา

“ขอบใจ แต่วันนี้ฉันเล่นกับนายไม่ได้แล้ว กู้เฉิน”

เมื่อได้ยินคำพูดของลู่สือเหยียน กู้เฉินก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด

“ทำไมล่ะ?”

“วันนี้ผมต้องไปบ้านปู่ทวด กว่าจะกลับก็บ่ายแล้ว”