กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“แม่ คืนนี้ถึงเวลาที่แม่ต้องเล่านิทานเรื่องกระต่ายน้อยให้เหยียนเหยียนฟังแล้วใช่ไหมครับ?”
ลู่สือเหยียนจับมือหนิงหราน เดินตามเธอขึ้นไปชั้นบน
“ใช่แล้ว ถ้าเหยียนเหยียนอยากฟังเรื่องอะไรก็บอกแม่ได้”
“แม่ เหยียนเหยียนไม่อยากฟังฉบับภาษาอังกฤษ”
หลังจากหนิงหรานกลับมาอยู่บ้าน เจ้าตัวเล็กก็เริ่มหัดบอกความคิดของตัวเองกับเธอทีละน้อย
จริง ๆ แล้วนี่ถือเป็นสัญญาณที่ดี จากสถานการณ์ตอนนี้ เธอรู้สึกว่าแม้ตัวเองยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการเป็นแม่มือใหม่ แต่ก็ยังได้รับการยอมรับจากลูกชายอยู่บ้าง
“ได้สิ”
หลังจากหนิงหรานกับลู่สือเหยียนเข้าไปในห้องเด็กแล้ว ลู่เหวินโจวก็ถอดเสื้อสูทออก ก่อนหันหลังเดินไปยังห้องหนังสือ