กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ทำไมลูกถึงฉลาดขนาดนี้ แม่หลอกลูกไม่ได้แล้ว”
ลู่สือเหยียนยิ้มให้หนิงหราน พลางยื่นมือชี้ไปที่กระเป๋านักเรียนใบเล็กของตัวเอง
“แม่ ดื่มน้ำ”
ในมือเธอถือของอยู่หลายอย่าง จึงยื่นของชิ้นอื่นให้ลู่เหวินโจวก่อน
“มา แม่เช็ดเหงื่อบนหัวให้ก่อน”
หนิงหรานหยิบทิชชูเปียกออกมาสองสามแผ่น แล้วเช็ดหน้าผากของเหยียนเหยียน
เธอยังไม่ลืมเช็ดมือของเจ้าตัวเล็กให้สะอาดด้วย
“ดื่มสิ”
หลังจากลู่สือเหยียนเปิดฝาแก้วน้ำแล้ว เขาก็ยื่นให้หนิงหรานก่อน
“แม่ดื่มก่อน”