ตอนที่ 18 พ่อหึงเหรอครับ?

หนิงหรานยื่นมือไปรับลู่สือเหยียนมานั่งบนตักตัวเอง ก่อนจะแอบเช็ดน้ำตาออกจนแห้งในตอนที่เจ้าตัวเล็กไม่ทันสังเกต

“แม่ไม่ได้ร้องไห้ แค่เมื่อกี้ลมพัดเข้าตาเท่านั้น”

เจ้าตัวเล็กเห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อคำแก้ตัวของแม่ จากนั้นก็หันหน้าไปมองลู่เหวินโจวแวบหนึ่ง

“แม่ พ่อทำให้แม่โกรธใช่ไหม?”

ตอนมองไปทางชายหนุ่ม ลู่สือเหยียนยังขมวดคิ้วมุ่นด้วย

“ไม่ใช่หรอก ไม่เกี่ยวกับพ่อ เป็นเพราะแม่เอง”

หนิงหรานถูกสีหน้าของเจ้าตัวเล็กทำให้หัวเราะออกมา เธอแนบหน้าผากเข้ากับหน้าผากของเหยียนเหยียนแล้วปลอบเขา

“จริงเหรอ?”