กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลังจากลู่เหวินโจวนั่งลงตรงข้ามหนิงหราน เธอถึงได้เอ่ยปาก
“คุณช่วยเล่าเรื่องของเหยียนเหยียนตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้ให้ฉันฟังได้ไหม จำได้แค่ไหนก็เล่ามาแค่นั้น”
เรื่องราวตลอด 3 ปีมีมากมายเกินไป ลู่เหวินโจวเพียงเล่าเท่าที่เขาจำได้ก็พอ
“ไม่เป็นไร ไม่ต้องเกรงใจฉัน มีอะไรก็พูดออกมาได้เลย”
เมื่อเห็นสีหน้าลังเลของชายหนุ่ม หนิงหรานก็รู้ทันทีว่าเขากำลังคิดอะไร
“เหยียนเหยียนกลับจากโรงพยาบาลถึงบ้านตอนอายุได้ 1 สัปดาห์ ตอนนั้นที่บ้านจ้างพี่เลี้ยงหลังคลอดไว้ แต่พอเหยียนเหยียนอายุครบ 1 เดือน ผมก็ไล่พี่เลี้ยงคนนั้นออก”
“ทำไม”
หนิงหรานไม่รู้เรื่องนี้เลย ตอนนั้นเหมือนเธอจะพักฟื้นอยู่ที่ศูนย์พักฟื้นหลังคลอด