กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 470 เจ้ายังเป็นคนอยู่ไหมเนี่ย
เศษหินปลิวว่อนไปทั่ว ฝุ่นควันตลบอบอวล
บรรดาขุนนางเทพที่หมอบดูอยู่รอบนอกต่างกลืนน้ำลายลงคอ หดคอกันเป็นแถว
แม่คุณคนนี้ลงมือโหดเกินไปหน่อยไหมเนี่ย
แต่ทำไมถึงรู้สึกสะใจพิลึกก็ไม่รู้
ก้นหลุมนั้น จิ่วเซียวค่อย ๆ คลานลุกขึ้นมา
ชุดขาวเปรอะไปด้วยสีแดงคล้ำนานแล้ว ผมดำยาวสยายยุ่งเหยิง ทว่าตาสีทองยังคงจ้องเขม็งไปยังสตรีชุดแดงกลางอากาศ
“เจ้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี”
เขาปาดเลือดที่มุมปาก แววตาเริ่มคลั่งและเหี้ยมเกรียม พริบตาต่อมาเขาก็โผล่มาตรงหน้าจู้จิ่วเกอ คว้าไหล่นางไว้แน่น
“หมื่นโลกเดิมทีก็ต้องมีสูงต่ำ ไร้ระเบียบ...ก็มีแต่จะพินาศ และระเบียบกับกฎเกณฑ์ที่ข้าสร้างขึ้น ก็คือทางรอดเดียวของพวกมัน!”