ตอนที่ 466 ตัดขาดความเป็นเพื่อน

ตอนที่ 466 ตัดขาดความเป็นเพื่อน

เสียงวิงวอนของเหล่าเทพขุนนางดังเซ็งแซ่ราวกับน้ำเดือดพล่าน

ธูปยังคงเผาไหม้ต่อไป เงาดำแห่งความตายแขวนอยู่เหนือศีรษะ ชัดเจนยิ่งกว่าเสียงร่ำไห้ใดๆ

หลงหรานประคองหลงยางไว้ สายตาจับจ้องก้านธูปสีทองที่สั้นลงเรื่อยๆ ตาไม่กะพริบ

จะร้อนรนไม่ได้ จะสับสนไม่ได้เด็ดขาด

เสด็จแม่บาดเจ็บสาหัส จิ่วเซียวเอาหมื่นภพภูมิมาเป็นตัวประกัน สิ่งที่ต้องการอย่างแท้จริงในตอนนี้ไม่ใช่การเข่นฆ่าตามรูปแบบใดๆ แต่เป็น...เวลา

เพื่อท่านจุนซ่าง เพื่อคนที่ยังไม่กลับมาคนนั้น ต้องยื้อเวลาไว้ให้ได้แม้เพียงชั่วลมหายใจเดียว

ใช่แล้ว ขอแค่ท่านจุนซ่างกลับมา ทุกคนก็จะมีทางรอด ขอเพียงนางยื้อเวลาออกไปอีกนิด—

“หลงหราน ข้าขอเตือนเจ้าไว้สักคำ อย่าได้คิดใช้วิธีไหนมายื้อเวลาเลย”

เหนือบันไดหยก เสียงของจิ่วเซียวดังลงมา