เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 465 ตายซะเถอะ
“ไม่ต้องคิดแล้ว!” สุริยันบดีที่อยู่ข้างๆ แผดเสียงดังลั่น แสงสีทองส่องประกายวิบวับ “ช่างหัวมันสิว่ามีอะไรแปลกหรือไม่แปลก! วันนี้เทวบุตรเทวดาอยู่เต็มลาน หลักฐานความผิดก็ซัดใส่หน้าแล้ว ไอ้เฒ่าสารเลวนี่อยู่ตรงหน้า ไม่ลงมือแล้วจะเก็บมันไว้ฉลองปีใหม่หรือไง? ข้าว่านะ ซัดมันก่อนเลย!”
สิ้นเสียง แสงสีทองรอบกายสุริยันบดีก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที
เขาเพียงประกบสองฝ่ามือเข้าหากัน เงาร่างดวงตะวันอันร้อนแรงดวงหนึ่งก็เบ่งบานขึ้นเหนือแท่นลงทัณฑ์
กระแสแสงร้อนระอุแผดเผาห้วงมิติ พุ่งตรงเข้าใส่จิ่วเซียว
“สะใจ!” เฟิ่งหลิงตะโกนก้อง
ไม่รู้ว่าจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ถูกจุดติดด้วยอะไร ขนนกเพลิงสีแดงชาดด้านหลังของเขากระพืออย่างแรง ร่างทั้งร่างถือมีดยาวพุ่งกลายเป็นภาพติดตา ตามติดดวงตะวันดวงนั้นไป