ตอนที่ 467 มีอันอันคอยคุ้มกะลาหัวเจ้าอยู่

ตอนที่ 467 มีอันอันคอยคุ้มกะลาหัวเจ้าอยู่

ตาของอาหลีเบิกกว้าง ร่างแข็งทื่อไม่ขยับ

ไม่ใช่ว่าไม่อยากหลบ แต่เพราะคมแสงนั้นพุ่งมาเร็วเกินไป เร็วเสียจนเขาไม่มีเวลาให้ตอบสนอง มันก็มาจ่ออยู่ตรงหน้าแล้ว

ก่อนจะหยุดลอยนิ่งอยู่ตรงหน้าเขา

ขนตาของอาหลีสั่นไหว

พอมองคมแสงที่อยู่ห่างจากปลายจมูกแค่ไม่กี่มิลลิเมตร เขาก็ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

รออยู่อีกพักใหญ่ พอเห็นว่ามันไม่ขยับเข้ามาอีกจริงๆ เขาถึงได้รีบกระโดดหลบ แล้วหันไปมองต้นตอของคมแสงนั้น

แผ่นหยกที่แตกละเอียดบนลานสยบฟ้ายังคงร่วงกราวลงมาไม่หยุด

เหล่าเทพขุนนางต่างยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ พากันมองภาพตรงหน้านี้ตาค้าง