กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 464 หลักฐานความผิดอยู่นี่
“ดินมลทินเนี่ยนะ? เทพบดีจะไปแตะต้องดัดแปลงดินมลทินได้ยังไงกัน?”
สหายข้างกายกระชากแขนเขาอย่างแรง พลันนึกอะไรขึ้นมาได้จนหน้าซีดเผือด
“เจ้าลืมไปแล้วหรือ? ตำหนักลิขิตชะตาถูกผนึกไปเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน ข้างในนั้นเขียนอะไรไว้ ก็ไม่มีใครรู้ทั้งนั้น”
“ย่อมไม่มีใครรู้อยู่แล้ว” หลงหรานหันไปมองจิ่วเซียว “เพราะคนที่รู้เรื่องเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อนตายกันหมดแล้วยังไงล่ะ! แล้วเสด็จแม่ของข้าคือผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียว แต่วันนี้ก็เกือบจะถูกเขาลงมือฆ่าตายด้วยตัวเอง!”
“หนึ่งหมื่นปีมานี้ คนที่ถูกจิ่วเซียวหาข้ออ้างสารพัดจับโยนลงก้นเหวสังเวยเทพมีมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเจ้าไม่เคยเอะใจสงสัยคนพวกนี้กันบ้างเลยหรือ?”
ท่ามกลางสายตาเย็นเยียบของจิ่วเซียว หลงหรานล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ แล้วหยิบกระดองเต่าสีเงินเกลี้ยงเกลาออกมาอันหนึ่ง
นางโคจรพลังปราณกระตุ้นมัน