กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 398 ลืมตาทั้งสองข้าง!
สามสิบจั้ง
ยี่สิบจั้ง
สิบจั้ง
หลงหรานหยุดฝีเท้าลง
ระยะห่างจากสตรีที่ถูกแขวนอยู่ใจกลางเสาค้ำฟ้า เหลือเพียงสิบจั้งสุดท้ายเท่านั้น
คราวนี้หลงหรานมองเห็นได้ชัดเจนเสียที
ทั้งข้อมือและข้อเท้าของคนผู้นั้นต่างถูกโซ่ไท่ซวีพันธนาการไว้แน่นหนา
ซ้ำยังมีตะปูทะลวงกระดูกสีทองคล้ำอีกสี่เล่มตอกตรึงทะลุแขนขาทั้งสี่ข้างโดยตรง
หลงหรานฝืนละสายตากลับมาอย่างยากลำบาก นางเหยียบย่างอยู่กลางความว่างเปล่า กระดูกทั่วร่างเริ่มจะทานน้ำหนักไม่ไหว โซ่ไท่ซวีเหนือศีรษะส่งเสียงดังเก้งก้างไม่หยุด