กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 399 น่าขำมากเลยล่ะสิ
จู้จิ่วเกอยืนอยู่ท่ามกลางกองเถ้าสีเทาขาวที่เกลื่อนกลาดเต็มพื้น
นางเพิ่งจะลูบก้นตัวเอง ก็พบว่ามือกับขาของตนปวดระบมไปหมด จากนั้นก็พบอีกว่า ไม่ใช่แค่แขนขา แต่ปวดไปทั้งตัวเลย!
ความเจ็บแล่นปราดขึ้นถึงกระหม่อม
ยังไม่ทันได้ตรวจดูร่างกาย สายตาของนางในความมืดก็ประสานเข้ากับใบหน้าของคนที่ขยายใหญ่อยู่ตรงหน้าพอดี
หน้าตาแบบนี้นางไม่มีทางจำผิดแน่
เพราะเมื่อครึ่งวันก่อน นางเพิ่งจะเห็นอีกฝ่ายผ่านกระจกน้ำของเหยียนชิงหาน แถมลูกศิษย์ของนางยังได้รับความช่วยเหลือจากอีกฝ่ายด้วย
“เจ้า...” จู้จิ่วเกอเพิ่งจะพูดออกมาได้คำเดียว ก็โดนหลงหรานคว้าแขนทั้งสองข้างไว้แน่น
“ท่านยังจำข้าได้หรือ?!”
ขอบตาของหลงหรานแดงก่ำ จ้องมองนางเขม็ง