กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 357 “……มาดูทะเลมั้ง?”
เด็กน้อยพูดออกมาแค่คำนี้คำเดียว
เสียงยังแหบอยู่บ้าง เพราะเพิ่งอ้วกเสร็จ คอยังแสบอยู่เลย
แต่ทันทีที่คำนี้ดังออกไป ทะเลทั้งเวิ้งก็พลันเงียบสงัด
ลมหยุด คลื่นสงบ
แม้แต่อสูรทะเลกลายพันธุ์ที่กำลังแยกเขี้ยววาดกรงเล็บเหล่านั้น ตอนนี้ก็เงียบกริบเหมือนไก่ตาแตก
กฎเกณฑ์ที่ไร้รูปร่างสายหนึ่งแผ่ออกไปรอบทิศ โดยมีเฟิงหลิงซีเป็นจุดศูนย์กลาง มุ่งหน้าสู่ทะเลเลือดละแวกนี้
ระลอกคลื่นกวาดผ่านอสูรทะเลวงแรกใต้เท้าของแม่หนูน้อย
ไอชั่วร้ายสีดำนับไม่ถ้วนพวยพุ่งหลุดออกมาจากตา จมูก และปากของพวกมัน
ลวดลายสีเทาหลุดลอกออกจากเกล็ด ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นลบออกไป