ตอนที่ 358 พี่หมาป่า

ตอนที่ 358 พี่หมาป่า

ไม่นานนัก พื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือน

หยวนชิงนีรู้สึกเพียงว่ามีกลิ่นคาวลมพัดวูบเข้าใส่หน้า พอเงยหน้ามอง สมุนไพรในมือก็เกือบจะร่วงพังหมด

เบื้องหน้าของพวกเขาคือหมาป่าสีเงินตัวสูงเกือบครึ่งคน ขนทั่วร่างตั้งชัน ดูราวกับสามารถกลืนร่างนางลงไปครึ่งตัวได้ในคำเดียว

แล้วก็ตามมาด้วยตัวที่สอง ตัวที่สาม

คลื่นสีเงินอันมืดฟ้ามัวดินซัดทะลักออกมา

หมาป่าจันทราคำรณนับร้อยนับพันตัวพุ่งโถมเข้ามา ขนสีเงินสะท้อนแสงเย็นเยียบท่ามกลางหมอกสีเทา

ไฟปราณในมือของหยวนชิงนีดับพรึบลงทันที

“เชี่ยแล้ว...” หยวนเย่าถึงกับยืนอึ้ง

สภาพแขนขากะเปี๊ยกเดียวอย่างพวกเขานี่ จะพอให้ตัวไหนเคี้ยวยาไส้กันเล่า