กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 356 “แล้วท่านจะเก๊กไปทำไม?”
“ไม่ได้โดนดูดจนแห้งเหี่ยวด้วยแฮะ...”
“เขาไม่เป็นอะไรเลยจริงๆ เหรอ?”
“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย...”
บรรดาคนแก่ทั้งชายหญิงต่างจ้องมองจุดสีดำเพียงหนึ่งเดียวท่ามกลางหมอกสีขาวหม่นนั้น แต่ละคนถึงกับอึ้งตาค้างไปหมด
ในจังหวะที่พวกเขาเห็นเด็กน้อยยืนอยู่ใจกลางพายุไอพิษร้าย กำลังใจหายใจคว่ำกลัวว่าวินาทีถัดไปเด็กจะถูกไอพิษกลืนกินนั้นเอง บนแผ่นหลังของเสิ่นอี๋เฟิงก็พลันมีแสงสีเงินยวบส่องลอดออกมาจากใต้ผิวหนัง
มันแผ่ไปตามแนวกระดูกสันหลัง ราวกับกระบี่เล่มหนึ่งที่หลับใหลอยู่ในกายเขามาเนิ่นนาน กำลังค่อยๆ ตื่นขึ้น
ทันใดนั้น ไอพิษร้ายรอบด้านที่เดิมทีหมุนวนอย่างเชื่องช้า ก็คล้ายหมาป่าหิวโซได้กลิ่นคาวเลือด พากันพุ่งทะลักเข้าสู่ร่างของเขาอย่างบ้าคลั่ง