กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 355 อยู่ในกำมือของพวกเขาเองเท่านั้น
พอเสิ่นอี๋เฟิงพูดจบ ผู้อาวุโสทั้งสิบสองคนก็หันขวับมามองพร้อมกัน
สายตาเหมือนกำลังมองดูสัตว์หายากไม่มีผิด
เด็กอายุแค่หกเจ็ดขวบมายืนอยู่ท่ามกลางผู้อาวุโสเฒ่า แล้วบอกว่าจะขอลองเข้าไปจัดการพื้นที่ตรงนั้นที่แม้แต่พวกเขายังไม่กล้าเหยียบเข้าไปดูสักตั้ง
ถ้าเป็นเวลาปกติ ป่านนี้พวกเขาคงหัวเราะก๊ากกันไปแล้ว
แต่ตอนนี้ไม่มีใครหัวเราะออก เพราะตอนที่เด็กคนนี้พูด สีหน้าดูสงบนิ่งและจริงจังมาก
ผู้อาวุโสคนหนึ่งกระแอมเบาๆ “เด็กน้อย เจ้า... ที่พูดเมื่อกี้นี้ เอาจริงหรือ”
เสิ่นอี๋เฟิงพยักหน้า
“ในเขตแดนนั่นเข้าไปพลังปราณก็หายหมด เจ้าเป็นแค่เด็ก... เป็นรุ่นเยาว์คนหนึ่ง จะไปลองได้ยังไง” ผู้อาวุโสคนนั้นเกือบหลุดปากว่าเด็กกะโปโล แต่ก็ยั้งไว้ทัน