กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 319 “ตบห้ายหมด! ตบห้ายหมด!!”
เยี่ยอันเท้าเปล่า ผมเผ้ารุงรังเหมือนรังนก สองตายังคงไร้จุดโฟกัส แต่ปากกลับตะโกนลั่นยิ่งกว่าใคร
“ตบห้ายหมด! ตบห้ายหมด!!”
เสิ่นอี๋เฟิงไม่รู้ว่าตันหยางจื่อปล่อยให้เด็กคนนี้วิ่งเตลิดออกมาได้ยังไง
หลังเพ่งมองสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง พบว่านอกจากไอปีศาจในร่างจะพลุกพล่านนิดหน่อยแล้วก็ไม่มีอะไรผิดปกติ เสิ่นอี๋เฟิงถึงได้หิ้วคอพาไปหลบข้างๆ แล้วช่วยใส่ถุงเท้ากับรองเท้าให้จนเรียบร้อย
พวกเฮ่อจิงเฉินมองเด็กชายตัวน้อยที่วิ่งเท้าเปล่าออกมา พลอยเงียบกริบไปตามกันชั่วขณะ
พวกเขารู้ดีว่าเด็กไม่กี่คนตรงหน้านี้ ก็คือศิษย์ที่จู้จิ่วเกอรับไว้ในตอนนี้
เด็กแต่ละคนดูตัวเล็กกระจิริด ทว่าแววตาดุดันเอาเรื่อง
ท่าทางแบบนี้ทำให้พวกเขารู้สึกคุ้นตายิ่งนัก