ตอนที่ 318 ไล่หมา

ตอนที่ 318 ไล่หมา

พอฟังคำอธิบายปนความอิจฉาตาร้อนของตันหยางจื่อจบ เด็กน้อยทั้งสี่ก็มองหน้ากันไปมา

“สรุปก็คือ เขาไม่เพียงไม่ตาย แต่พอผสานหนึ่งวิญญาณหนึ่งจิตเสร็จ ตื่นขึ้นมาก็จะยิ่งเก่งขึ้น ถูกไหมเจ้าคะ” เจียงเหยาสรุปอย่างใจเย็น

ตันหยางจื่อพยักหน้าอย่างช้ำใจ

เสิ่นอี๋เฟิงอุ้มเยี่ยอันไปวางบนตั่งว่างข้างๆ แล้วดึงผ้าห่มผืนหนึ่งมาคลุมพุงให้เจ้าตัวเล็กอย่างคุ้นมือ

“แบบนั้นก็ดีแล้ว”

วุ่นวายกันมาทั้งคืน ขอบฟ้าด้านนอกก็เริ่มสว่างรำไรแล้ว

จู้จิ่วเกอยังคงหลับสนิท

เด็กๆ ยืนล้อมอยู่หน้าเตียงแบบนั้น ไม่มีใครคิดจะไปพักผ่อนเลยสักคน

เสิ่นอี๋เฟิงกอดหกหมื่นพิงเสาเตียง เจียงเหยานั่งเปิดคัมภีร์พิษอยู่ตรงม้านั่งข้างเตียง เฟิงหลิงซีเกาะขอบเตียงนิ่งไม่ขยับ