กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 317 ผีหลอกกลางวันแสกๆ
ในเรือนสุเมรุเงียบสงัดจนผิดปกติ
จู้จิ่วเกอสลบไปสองชั่วยามแล้ว
เสิ่นอี๋เฟิงเฝ้าอยู่ข้างเตียง มือเล็กกำแขนเสื้อของจู้จิ่วเกอไว้แน่น จ้องหน้าของนางนิ่งๆ อยู่นาน
ลมหายใจสม่ำเสมอ แต่ปลุกเท่าไรก็ไม่ตื่น
เจียงเหยานั่งยองๆ อยู่ตรงปลายเตียง วางมือทาบลงบนข้อมือของจู้จิ่วเกอ
ท่าทางจับชีพจรของเด็กสาวดูทะมัดทะแมงคล่องแคล่ว นางขมวดคิ้วแน่นอยู่นานก่อนพูดขึ้นมา
“ทุกอย่างก็ปกติดีนี่นา ทำไมอาจารย์ยังไม่ยอมฟื้นอีก?”
เฟิงหลิงซีกอดเข่านั่งอยู่ตรงมุมห้อง เม้มริมฝีปากแน่นเป็นเส้นตรง ไม่พูดไม่จาสักคำ
นางมองคนบนเตียงที มองประตูหน้าต่างที่ปิดสนิทของห้องฝั่งตรงข้ามที แล้วถอนหายใจยาว