กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 234 โง่เง่าจนน่ารังเกียจ
“หา?” ลูกน้องชะงักไป “ฆ่าหมดเลยหรือขอรับ? ไม่น่าจะ...”
เหยียนชิงหานเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง
คนผู้นั้นรู้ตัวทันที รีบก้มหลังลงต่ำกว่าเดิม “ไอ้คนโง่นั่นไม่คู่ควรให้ผู้เป็นนายเปลืองพลังปราณเลยขอรับ เรื่องนี้ให้ผู้น้อยไปจัดการก็พอ”
“ไม่จำเป็น”
“ขอรับ แล้วผู้เป็นนายขอรับ ทางด้านลั่วชิงเสวี่ย...?”
“แค่อย่าให้นางตายก็พอ นางอยากจะดิ้นรนอย่างไรก็ตามใจ”
“ขอรับ”
เงาดำเหล่านั้นถอยหายไป ทุ่งรกร้างแห่งนี้กลับคืนสู่ความเงียบสงัดดั่งป่าช้าอีกครั้ง
เหยียนชิงหานเงยหน้าขึ้น สายตามองข้ามทะเลโลหิตไป ราวกับกำลังจับจ้องตำหนักสีดำที่ไอมาคุคละคลุ้งหลังนั้น