กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 233 อย่ากลัวไปเลย
เร็วขนาดนี้เลยเหรอ
ลั่วชิงเสวี่ยยิ้มเจื่อน พิงแผ่นหินอันเย็นเฉียบ มือสั่นเทากำปิ่นทองเล่มนั้นในมือไว้แน่น
ปิ่นเล่มนี้เป็นของแทนใจที่ตี้อู๋เฉินมอบให้นาง
ตอนนี้กลับกลายเป็นอาวุธชิ้นสุดท้ายในมือนางไปเสียได้
ช่างน่าขันสิ้นดี
“อยู่ตรงนั้น! มีกลิ่นคาวเลือด!”
“เร็วเข้า! ท่านจอมมารสั่งไว้ ต้องจับเป็น!”
เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาทุกที
ทั้งสับสน ร้อนรน และแฝงเจตนาฆ่าอย่างไม่คิดจะปิดบัง