เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 186 พบกันใหม่คราวหน้า
พอเห็นลี่หยุนโจวพูดจบ หยวนชิงนีก็พูดต่อขึ้นมา
“ท่านพ่อเคยบอกไว้ ไม่ว่าบ้านหรือเพื่อนก็เหมือนกันทั้งนั้น ไม่ได้อยู่ที่ตัวสถานที่ แต่อยู่ตรงที่ใจเรารู้สึกสงบปลอดภัยต่างหาก ท่านผู้อาวุโสคิดว่าอย่างไรเจ้าคะ”
มือที่คีบตะเกียบอยู่ของจู้จิ่วเกอสั่นไปวูบหนึ่งทันที
นางมองดูเจ้าหัวผักกาดตัวจิ๋วทั้งหลาย มองดูฝานซือที่นานทีปีหนจะยิ้มแย้มสดใส มองดูหยวนชิงนีที่ผ่านเรื่องร้ายมาสารพัดแต่แววตายังคงสว่างไสว และมองดูลี่หยุนโจวที่ขอบตากำลังแดงก่ำ...
สายตาเปล่งประกายระยิบระยับคู่แล้วคู่เล่าเหล่านั้น ทำเอาจู้จิ่วเกออ้าปากค้างเล็กน้อย อยากจะปล่อยมุกกวนประสาทสักประโยคเพื่อทำลายบรรยากาศซึ้งกินใจนี้ แต่กลับพูดอะไรไม่ออกสักคำ
ข้ามมิติมานานขนาดนี้ นางคิดอยู่เสมอจริง ๆ ว่าตัวเองเป็นแค่คนผ่านทางในชีวิตของตัวละครในนิยายพวกนี้ เป็นแค่มนุษย์เงินเดือนที่ทำงานเสร็จตามภารกิจแล้วจะเผ่นเมื่อไหร่ก็ได้