กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 185 ในที่สุดเจ้าก็มีบ้านแล้ว
ได้ยินเข้าแบบนั้น จู้จิ่วเกอก็ชะงักมือที่ยกเหล้าไปนิดหนึ่ง ก่อนจะยกมือจับหน้าผากตัวเองด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด แล้วพ่นลมหายใจออกทางจมูก
“โห สหาย ข้าแค่ตีนผมร่นขึ้นไปนิดเดียว เจ้ายังสังเกตเห็นอีกเหรอ จะตาดีไปไหนเนี่ย”
ลี่หยุนโจว “?”
พอเห็นเขาทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก จู้จิ่วเกอถึงค่อยๆ เอามือลง
“อ้าว ไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้หรอกเหรอ งั้นก็ช่างมันเถอะ”
การเล่นมุกตบมุกแบบนี้ ทำเอาอารมณ์ที่ลี่หยุนโจวอุตส่าห์บิลด์มาแทบพังครืน
แต่วันนี้เขาตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าจะพูดให้เคลียร์ เลยยอมเก็บท่าทางกะล่อนทิ้งไป แล้วจริงจังขึ้นมาอย่างหาได้ยาก
“ตอนรู้จักเจ้าใหม่ๆ ข้าก็คิดว่าเจ้านี่เป็นคนที่น่าสนใจดี แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าเจ้าแปลกพิลึก”