กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 125 อาจารย์ไม่เคยสอนนี่นา
หยวนชิงนีสาวเท้าเร็วๆ เข้าไปหาเจียงเหยา “อาเหยา สหายร่วมวิถีท่านนี้คือ...”
จริงๆ นางรู้จักลั่วชิงเสวี่ย ในห้องของจางอี้มีภาพวาดของนางอยู่เต็มห้อง
ทุกภาพล้วนวาดออกมาราวกับเซียนจุติ บริสุทธิ์ไร้ราคี
แม้แต่นางเองก็ยังรู้สึกว่างดงามยิ่งนัก
แต่ตอนนี้ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างคนทั้งสอง
เพราะสีหน้าของลั่วชิงเสวี่ยดูแย่มากทีเดียว
พอลั่วชิงเสวี่ยได้ยินเสียงหยวนชิงนี จึงได้สติกลับมา
นางส่งยิ้มให้หยวนชิงนี “ข้าคือลั่วชิงเสวี่ย”
จากนั้นก็หันกลับไปมองเจียงเหยาด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง