ตอนที่ 126 นางคือนักปรุงโอสถโดยกำเนิด

ตอนที่ 126 นางคือนักปรุงโอสถโดยกำเนิด

ลี่หยุนโจวได้ยินแบบนั้นก็แหงนหน้ามองฟ้า

ภายในกระจกน้ำ หัวคิ้วที่ขมวดแน่นของเจียงเหยาคลายออกตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

ช่วงเวลาที่เคยถูกใช้เป็นมนุษย์โอสถเหล่านั้น ราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

นางไม่ได้เป็นของขึ้นตรงของใครทั้งนั้น และยิ่งไม่ใช่หม้อยาอะไรนั่นด้วย

นางปรุงโอสถ ไม่เกี่ยวกับการสงเคราะห์รักษาโลก และไม่ได้ทำเพื่อไขว่คว้าจุดสูงสุด

ในวันนั้นที่เรือนสุเมรุ ตอนที่ยาเม็ดเตาแรกเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาในมือนาง ความรู้สึกนั้นเหมือนกับว่า...

นางได้ลงมือปลูกดอกไม้ดอกแรกขึ้นมาด้วยตัวเอง ท่ามกลางผืนดินรกร้างที่มืดมิดสนิท

นั่นคือสิ่งที่เป็นของตัวนางเองเพียงผู้เดียว ไม่มีใครแย่งไปได้

อาจารย์เคยบอกไว้ว่า เจ้าหนูเหยา เจ้าคือนักปรุงโอสถโดยกำเนิด