ตอนที่ 124 นี่มันตรรกะพิลึกอะไรกัน?

ตอนที่ 124 นี่มันตรรกะพิลึกอะไรกัน?

เจียงเหยาเงยหน้าขึ้นเห็นว่าเป็นนาง เท้าเล็กๆ ที่แกว่งไปมาก็หยุดลง แล้วถามกลับว่า

“เกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วย?”

ลั่วชิงเสวี่ยชะงักไปเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่เจียงเหยา ทว่าแววตากลับดูเลื่อนลอย คล้ายกำลังมองใครอีกคนผ่านร่างของเด็กน้อยตรงหน้า

นางหลุบตาลงพลางเอ่ยเสียงเบาว่า

“ข้าไม่ได้มีเจตนาร้าย เพียงแค่อยากจะมาทำความรู้จักกับเจ้า แล้วก็อยากรู้ด้วยว่า...ท่านอาจารย์ ตอนนี้นางสบายดีหรือไม่?”

คำว่า “ท่านอาจารย์” สองคำนี้นางพูดออกมาอย่างยากลำบากเหลือเกิน ราวกับมีก้างปลาติดแน่นอยู่ในลำคอ

ไม่รอให้เจียงเหยาตอบ นางก็พูดต่อเองไปเรื่อยๆ ว่า