เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 123 ไปเก็บสัตว์ประหลาดแบบนี้มาจากไหน
ลี่หยุนโจวแทบจะคลั่งอยู่รอมร่อ
“นี่มันมหกรรมประลองโอสถเชียวนะ! รอบแรกให้เวลาแค่สองชั่วยาม ชักช้าไปหนึ่งเค่อโอกาสชนะก็ลดลงไปตั้งเท่าไร!”
จู้จิ่วเกอบ้วนเปลือกเมล็ดแตงทิ้ง “จะรีบไปไหน ฮ่องเต้ยังไม่ร้อนใจ ขันทีจะรีบเดือดร้อนไปทำไม”
นี่เป็นวิธีคลายความตื่นเต้นของเจ้าหนูเหยาเอง
ช่วงที่อยู่เรือนสุเมรุ ทุกครั้งก่อนจะให้นางทดสอบความรู้ แม่หนูน้อยก็มักจะกินซาลาเปาไส้เนื้อสองลูกแบบนี้เสมอ
การเคี้ยวจะช่วยให้นางดึงสมาธิเข้าสู่สภาพพร้อมลุยได้เร็วที่สุด
เรื่องนี้กลายเป็นความเคยชินของนางไปแล้ว
จู้จิ่วเกอก็ไม่เคยว่าอะไร เด็กย่อมมีความคิดเป็นของตัวเอง อีกอย่างก็แค่เสียเวลากินซาลาเปาสองลูก ดีกว่าปล่อยให้ยืนตัวสั่นงันงกจนตั้งสมาธิไม่ได้ตลอดทั้งการแข่งขัน ซึ่งแบบนั้นมันเสียเวลาและไร้ประสิทธิภาพยิ่งกว่า