กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 113 เฮ้อ ทะเลแห่งการเรียนรู้ไร้ขอบเขต
เท้าของเสิ่นเทียนฉีชะงักไป เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น หรี่ตามองไปยังฉากกั้นห้องตรงนั้น
คนข้างในฟังดูรู้ความดี คุยง่ายกว่าไอ้เด็กรับใช้นี่เยอะ
เขาแค่นเสียงหึ ดึงเท้าออกจากมือเด็กรับใช้ด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง พลางจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เรียบร้อย
“พวกเจ้ารอข้าอยู่ตรงนี้”
คำนี้เขาพูดกับผู้คุ้มกันข้างหลัง
ผู้คุ้มกันหลายคนมองคุณชายของตนเดินอาดๆ เข้าไป ก็ช่วยกันเตะเด็กรับใช้ซ้ำอีกคนละทีสองที
“ไสหัวไป”
จากนั้นก็หันหลังกลับมายืนเฝ้าหน้าประตู
หลังจากเสิ่นเทียนฉีเดินเข้าไป ประตูห้องข้างหลังก็ปิดลงเองเงียบๆ ตัดขาดข้างในกับข้างนอกออกจากกัน