ตอนที่ 112 พอถูไถไปก่อน

ตอนที่ 112 พอถูไถไปก่อน

เสิ่นอี๋เฟิงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่เปลี่ยนไปของศิษย์น้องข้างกายอย่างรวดเร็ว

เขาหันไปมอง ก็สบเข้ากับดวงตาคู่นั้นของเจียงเหยาที่เป็นประกายสว่างจ้าจนน่าตกใจพอดี

นางในยามนี้ ช่างต่างจากเด็กหญิงตัวน้อยที่ตัวเต็มไปด้วยพิษ แววตาว่างเปล่า ถึงขั้นคิดจะวางยาพิษใส่อาจารย์ในอาหารตอนเจอกันครั้งแรกราวกับคนละคน

เสิ่นอี๋เฟิงมองไปยังเยี่ยอันที่กำลังพยายามสู้รบปรบมือกับกระดูกชิ้นหนึ่งอยู่ข้างๆ อีกครั้ง

มุมปากของเขายกขึ้นเงียบๆ

อาหารมื้อนี้จบลงท่ามกลางความคิดที่แตกต่างกันไปของแต่ละคน

ฝานซือลุกขึ้นยืน พนมมือประสานกัน “อาตมายังมีธุระบางอย่างต้องไปจัดการ ขอตัวล่วงหน้าไปก่อน แล้วช่วงค่ำจะกลับมาหาสหายร่วมวิถีจู้”